W rok podepcze

Pierwszy rok życia jest okresem niezwykle intensywnych zmian w organizmie niemowlaka. Rozwija on się w tym czasie psychicznie, fizycznie i ruchowo. Podczas Pierwszego roku życia, dziecko wydaje pierwsze dźwięki, wypowiada słowa, siada, raczkuje, a nawet stawia pierwsze kroki. Jest to też okres, w którym mogą pojawić się zęby mleczne.

Dosyć powiedzieć, że rodzice mają się czemu przyglądać i, że mają w czym szukać ,,dziury w całym”.  Ze względu na praktycznie niczym nieograniczony dostęp do wiedzy medycznej, powinniśmy być bardziej świadomi sposobów rozwoju dziecka. Tymczasem, zamiast czerpać wiedzę wyłącznie ogólną i nie wchodzić w paradę osobom, kształcącym się przez wiele lat na kierunkach medycznych, wydaje nam się, że po przeczytaniu jednego artykułu, jesteśmy specjalistami w określonej dziedzinie i diagnozujemy u własnych, a nie daj boże jeszcze u przypadkowo napotkanych dzieci, poważne choroby i zaburzenia rozwoju motorycznego.

A przecież prawidłowy rozwój motoryczny to pojęcie względne!

Każde dziecko startuje z innego pułapu. Nie można porównywać wcześniaka z maluchem urodzonym w terminie tak samo, jak nie można porównywać dzieci o różnej wadze urodzeniowej. Istnieje wiele czynników, które wpływają na rozwój ruchowy w określonym czasie. Każde dziecko jest inne, począwszy od tego, że ma inny temperament i inne tempo nabywania nowych umiejętności, a kończąc na różnicach fizycznych, które również mogą być przeszkodą w byciu tym ,,Naj”.

Rozwój dziecka miesiąc po miesiącu

  • Noworodek- bardzo silnie reaguje na bodźce. Dłonie ściśnięte w piąstki, odruch chwytny rąk, w pozycji na plecach głowa na boku, otwiera buzię gdy pogładzić go po policzku.
  • Koniec 1 miesiąca- położony na brzuchu, utrzymuje głowę przez ok. 3 sekundy, dłonie częściej lekko otwarte.
  • Koniec 2 miesiąca- uśmiecha się, odwraca główkę w kierunku dźwięku, energicznie wymachuje nóżkami, położony na boku, obraca się na plecy, na brzuchu utrzymuje główkę przez 10 sekund.
  • Koniec 3 miesiąca- chętnie poznaje swoje ciało, dotyka brzuszka czy ramion, przytrzymuje i potrząsa grzechotką, odwzajemnia uśmiech, leżąc na brzuchu opiera się na przedramionach i unosi głowę stabilnie.
  • Koniec 4 miesiąca- bawi się swoimi rączkami, wkłada przedmioty do ust, obraca się z brzucha na plecy i z pleców na bok, pełza po okręgu, odróżnia rodziców, głośno się śmieje i zaczyna wydawać głoski.
  • Koniec 5 miesiąca- dziecko podwaja wagę urodzeniową, zaczyna gaworzyć, zaczyna pełzać, pociągnięte za ręce- usiądzie, przekłada zabawkę z dłoni do dłoni.
  • Koniec 6 miesiąca- obraca się z pleców na brzuszek, siedzi bez oparcia, chwyta przedmiot celnie, bawi się stopami, otwiera usta na widok jedzenia, mogą pojawić się pierwsze ząbki.
  • Koniec 7 miesiąca- maluch siada, pełza do tyłu i podciąga się do przodu, czasami raczkuje,  może już reagować na imię, uczy się gryźć i żuć, obraca zabawkę w rękach, szuka schowanego przedmiotu.
  • Koniec 8 miesiąca- dziecko potrafi samodzielnie siadać, obracać się wokół własnej osi, pełzać na brzuchu, uczy się klaskania i machania, stoi z podparciem.
  • Koniec 9 miesiąca- chwyt pęsetowy, trzymane za ręce stoi na całych podeszwach, reaguje na swoje imię, powtarza sylaby np. ma-ma.
  • Koniec 10 miesiąca- szybko raczkuje, bawi się małymi przedmiotami, rozumie proste polecenia, chodzi bokiem trzymając się poręczy, a raczej kanapy.
  • Koniec 11 miesiąca- przyciąga zabawkę za sznurek, chodzi trzymane za rękę, stoi bez podparcia, samodzielnie zjada biszkopta lub chrupka.
  • Koniec 12 miesiąca- posiada ok. 6 zębów, wypowiada kilka słów, wskazuje nazwany przedmiot, samodzielnie chodzi, próbuje samodzielnie jeść łyżeczką.

Powyższy harmonogram ukazuje jedynie sugestie, jakie umiejętności powinno posiadać  dziecko podczas pierwszych dwunastu miesięcy życia. Delikatne odchylenia w jedną lub drugą stronę nie powinny w żaden sposób niepokoić rodzica. Pamiętajmy, że rozwój fizyczny jest uzależniony od wielu różnych czynników, takich jak:

  1. Odpowiedniej ilości snu
  2. Zbilansowanej diety
  3. Stymulacji ruchowej
  4. Kontaktu z rówieśnikami
  5. Czynników genetycznych

Jeśli masz wątpliwości, czy Twój maluch rozwija się prawidłowo, zawsze skontaktuj się z lekarzem. Nawet jeśli okażą się niesłuszne, to i tak warto. Choćby dla Twojego spokoju.

Jakie umiejętności powinno posiadać roczne dziecko?

,,W rok podepcze”. To jedno z najczęściej słyszanych przeze mnie zdań podczas spotkań rodzinnych, odkąd Tymek skończył pół roku. Zaraz potem było ,,To jeszcze nie sadzasz go na nocnik?”. Tego typu presja jest ciągle wywierana na młodych rodzicach przez otoczenie. Spotkania Mam są pełne wychwalania najnowszych umiejętności ich pociech. Nie ma w tym nic złego, dopóki inny rodzic nie bierze tego do siebie, i nie próbuje nie przygotowanego dziecka ciągnąć do góry na siłę. Czy roczne dziecko powinno chodzić? Oczywiście, że nie, wszystko zależy czy ma do tego predyspozycje. Moje dziecko ma rok i nadal nie chodzi.

Różnice rozwojowe u Kuby i Tymka

Spójrzcie tylko, jak wielkie różnice w rozwoju, występują u braci, u których czynniki środowiskowe są niemal identyczne.

Między chłopcami są prawie dwa lata różnicy, wychowywani są w ten sam sposób, pomijając fakt, że jak zawsze ,,ten drugi” otrzymuje nieco mniej uwagi w danym wieku, niż otrzymywał jego brat, ze względu na obecność ,,tego pierwszego” :))

Gdy urodził się Jakub, cała moja uwaga, skierowana była na niego. Czytałam mnóstwo artykułów na temat wspomagania rozwoju dziecka i wymyślałam wciąż nowe zabawy, które miały rozwijać młodego. Teraz, gdy mam dwoje dzieci, muszą one dzielić się on moim czasem. Proporcja ta kształtuje się mniej więcej 60/40%  mojej uwagi, na rzecz Tymka. Może to, aczkolwiek wcale nie musi, powodować inne tempo rozwoju.

Warto też zwrócić uwagę na podstawową różnicę między chłopcami. Wszyscy lekarze, z którymi konsultowaliśmy nasze obawy co do „zbyt późnego” rozwoju Tymka, zwalali winę właśnie na to, co przedstawiam poniżej.

Porównanie wielkości chłopców w 12 miesiącu życia

Najwyraźniej dziecko tak duże na swój wiek potrzebuje znacznie więcej energii by rozwinąć określone umiejętności.

Ważnym punktem na plus dla Tymka jest jego nieustanny kontakt z „no prawie że rówieśnikiem”, czyli Jakubem. Ciągła obecność tego starszego kształtuje w Tymku odruch „małpowania”, przejaw który u Jakuba dało się zauważyć dopiero w żłobku. Tymoszek z dokładnością kopiarki wodzi samochodzikiem w tym samym miejscu, w którym przed chwila jeździł Kuba, a z jego ust nie schodzi starannie naśladowane „brum-brum-brum”. Nie ma takiego miejsca w pokoju, w którym Tymek nie chciałby się znaleźć od razu po Kubie, a wszystkie czynności podpatrzone u starszaka mają natychmiastowe przełożenie na postawę Tymka.

Żyjemy w świecie pełnym etalonów, standardów i wzorców. Dążymy do ustalonych ideałów, niejednokrotnie zapominając o wyjątkowości każdego z nas. Oczywiście, kiedy nie mamy punktu odniesienia (czyli  innych do stawiania poprzeczek), poza sugestywną literaturą nic innego raczej nie wzbudzi naszego niepokoju co do tempa i sposobu rozwoju dziecka, no chyba że sprawa jest oczywista. Warto jednak pamiętać, że  niemowlak ma w poważaniu kanony tego świata, a najważniejszą rzeczą dla niego  jest ta uwaga, którą nieustannie jego darzymy. Daje ona poczucie bezpieczeństwa i wpaja niezauważalne na tym etapie wzorce, które utkwiła głęboko w podświadomości nowego człowieka, pozwala odważniej próbować i nie bać się próbować ponownie w słusznym celu. Pamiętajmy, ze dziecko jest chłonną materią, która dostaje od natury pewne predyspozycje, lecz piękno ich rozwoju zależy wyłącznie od nas.

Może Ci się spodobać

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *